Hoe lang duld je cultuurverschillen binnen een onderneming?

 

CultvWe hebben het allemaal wel eens een keer meegemaakt. Je werkt bij een bedrijf dat een samenwerking aangaat met een ander bedrijf. Een tijd van onzekerheid breekt aan omdat er gezocht moet worden naar een nieuw evenwicht. Welke collega’s krijgt men erbij, wat gebeurt er met de eigen functie, wat gaat er veranderen? Logische vragen waar niet altijd direct een pasklaar antwoord op is.

Naar mate de eerste weken verstrijken en het rookgordijn langzaam optrekt worden de eerste contouren duidelijk. Sommige zijn blij met hoe het eruit gaat zien, anderen weer ongelukkig omdat ze andere verwachtingen hadden. Dan toch maar terug naar de eigen 'beleving' uit het pre-fusie tijdperk. Wij deden het anders….

Als ondernemer ben je de eerste tijd nog te druk met organiseren, maar naar mate de tijd verstrijkt zie je dat de oude stellingen weer worden betrokken. De tijd schrijdt voort en de loopgraven worden dieper en krijgen vaste vormen. Het wordt wij en zij. Je voelt dat je gas geeft met de handrem erop.

Cruciale vraag, hoe dit probleem te tackelen? Misschien had de voorbereiding inderdaad minder procesmatig en meer mensgericht moeten zijn... maar op de tekentafel leek het allemaal zo duidelijk. Maar ja, je bent nu eenmaal tot hier gekomen en moet dus wel verder.

Je weet ook dat je cultuuraanpassingen niet op een woensdagmiddag in de kantine met een mooie powerpoint presentatie realiseert. Het is een kwestie van goede voorbereiding, veel tact, laat de juiste mensen de juiste handelingen en processen doen en realiseer je dat het een kwestie van lange adem is. Maar het is zaak dat je wel ingrijpt, laat zien dat je niet accepteert dat men oneindig in het verleden blijft hangen. De negatieve energie die deze status met zich meebrengt moet je niet willen. Ben duidelijk wat je verwacht en wat ze ook van jou mogen verwachten. Niet ingrijpen zal op termijn het voortbestaan van de onderneming bedreigen en dus ook het voortbestaan van hun eigen baan. Dit kan toch niemand willen…

Hoe gaat het spreekwoord ook weer... zonder wrijving geen glans… (en grijp in, het gaat niet vanzelf voorbij).

Nog geen reacties.