Wil jij over 3 weken die presentatie geven?

presenteren3Euh, dat is goed. OK, afspraak is afspraak. Moet ook geen probleem zijn, want ik heb het vaker gedaan. Waarom dan toch nu al die zenuwen in mijn lijf?

De gedachte aan het publiek geeft voor veel mensen al stress. Gevoel van kwetsbaarheid doordat jij daar staat en alle ogen op je gericht zijn.

Gedachten als: ik kom niet uit mijn woorden, ik vergeet mijn tekst, ik raak de rode draad kwijt, misschien krijg ik een black-out, helpen niet mee. En dan nog die onvoorspelbare lastige vragen, die zo maar uit het niets komen.

Zo nu en dan zijn er van die sprekers, die alle luisteraars weten te boeien. Hoe kan dat toch, hoe doen ze dat? Natuurlijk heb je natuurtalenten die het zo uit de mouw schudden. Toch zijn ook de meeste goede sprekers gewoon zenuwachtig. Het verschil is dat zij door hun angst heen zijn gegaan, zich erop hebben toegelegd en ervaring op hebben kunnen bouwen. Waarom hebben ze die moeite genomen?

Als je presenteert word je gezien als expert. Je leert meerdere mensen tegelijk kennen, zij leren jou kennen en zullen je niet zomaar vergeten. Nog een voordeel van presenteren: je komt erachter wat er bij je publiek leeft, door de vragen en reacties.

“Goed. Ik heb nog één week , ik ga me voorbereiden”. “Dit kan ik toch allemaal niet onthouden!” Dus: 10 regels per dia en dat keer 32. De vraag is nu: is dat bedoeld voor je publiek, of wordt de diapresentatie nu jouw spreekrollator? De kans bestaat nu dat er een presentatie wordt gegeven, die niet veel meer is dan een voice-over van je diapresentatie. Lappen tekst, waarbij je kijkt naar het scherm of je laptop. Hoe vaak heb je zelf zo’n 'informatiedump' moeten ontvangen?

Kan het anders? Absoluut. En hoe leuk is het om applaus te krijgen of complimenten te ontvangen dat je warm, open en ontspannen in contact stond met je publiek. Doe het nu, want je zult net zien dat bovenstaande vraag morgen aan je gesteld wordt!

 

Nog geen reacties.