Energie krijgen of verloren laten gaan?

Wellicht kent u het allemaal wel, het is etenstijd en de telefoon gaat: de energiemaatschappij.

Juist vorig jaar ben ik weloverwogen overgestapt naar een andere energieleverancier. Dat de overstap probleemloos ging en we als gezin niet zonder stroom kwamen te zitten was toch een mooie ervaring. De overstap heeft onze vorige energieleverancier ook gemerkt en wij afgelopen jaar nog des te meer. Menig keer rond etenstijd telefoon: een vriendelijke dame van de energiemaatschappij. De jaren voorafgaand, 14 om precies te zijn, heb ik ze nooit gehoord, enkel nota’s ontvangen.

Commercieel gezien weten ze dus echt het verschil in omgang tussen een klant behouden of een nieuwe ‘aansluiten’. Het Paretoprincipe ( in de volksmond 80/20 regel) komt hier volledig tot zijn recht. 80% van de sales energie wordt besteed aan nieuwe klanten en 20% aan bestaande.

Vorige week, heeft mijn oude leverancier me toch kunnen bewegen om de overstap na een jaar te evalueren. We spraken af dat ik de volgende dag teruggebeld zou worden door haar en ik uitsluitsel zou geven over mijn bevindingen. En ja, dat terugbellen mocht van mij rond etenstijd.

Precies zoals afgesproken werd ik teruggebeld. Verbaasd was ik toen ik merkte met een andere dame te spreken en nog verbaasder was ik over haar voorbereiding voor dit gesprek. Ze wist niets over de inhoud van mijn gesprek gisteren met haar collega. Een gemiste kans dacht ik nog.

Als salesman wist ik nu al wat er ging komen… en ja hoor… een standaard verhaal met als openingsvraag: "Wat vindt u belangrijk bij het wisselen van energieleverancier?". Daar hoefde ik niet lang over na te denken, als klant wil ik me gekend, gehoord en gewaardeerd voelen. Aan haar reactie merkte ik al wel dat dit niet in haar belscript stond, ze mompelde iets en liet het daarbij.

Ongetwijfeld heeft ze me een onduidelijke klant gevonden die ze op weg moest helpen, dus kwam ze vol enthousiasme met een nieuwe vraag: "Maar meneer, u vindt toch zeker prijs ook belangrijk?" Even volgde een stilte en ging daarna beargumenteren waarom prijs voor mij zo belangrijk is. Ik stond versteld, had ze dan echt geen energie om mijn woorden gekend-gehoord-gewaardeerd te begrijpen?

Vriendelijk heb ik haar uit laten praten en tot slot een ‘nadenkertje’ meegegeven. “Ik dacht dat ik energie zou krijgen, maar ik ben alles verloren...”

Nog geen reacties.